" नेपाल तराईमा भारतीय आप्रवासको इतिहास "

18 औं शताब्दीको अन्तदेखि, नेपालका शाह शासकहरूले भारतीयहरूलाई नयाँ बस्तीहरूलाई दिने अनुदानको एक श्रृंखलामार्फत पूर्वी तराईमा बसोबास गर्न प्रोत्साहित गरे। 

1770  देखि 1780 को दशकमा अनिकाल ग्रस्त बिहारी किसानहरू कोसी नदीको बाढी र त्यसपछिको खडेरी पछि नेपाल तराईमा बसाई सरे। तिनीहरूले जङ्गललाई कृषि भूमिमा रूपान्तरण गरे ! नेपाल तराईको आर्थिक बिकासको लागि पहाडी क्षेत्रका मानिसहरूलाई बसोबास गर्न आमन्त्रित गरियो, तर थोरै मात्र तराईमा बसाइँ सरे। 1860 र 1951 को बीचमा, भारतका मानिसहरू बसाई सरे र यस क्षेत्रमा बसोबास गरे ! 

1846 - 1950 बीचको राणा वंशको शासनकालमा भारतीय किसान र मजदुरहरूको आप्रवास विशेष रूपमा उच्च थियो |उनीहरू पूर्वी तराईका आदिवासीहरूसँग मिलेर बसे | यस बढेको अध्यागमनले खेतीयोग्य जमिनको विस्तारमा सहयोग पुर्‍यायो जसले किसानलाई करको रूपमा, काठ काट्ने र काठको निर्यात गर्ने कर्तव्य र सुख्खा मौसममा चराउने ठाउँमा गाई चराहरूको शुल्कका लागि राजस्व प्रदान गर्‍यो। 19th औं शताब्दीको मध्यमा, अवध क्षेत्रका मुस्लिम मानिसहरूलाई सुदूरपश्चिम नेपाल तराईमा बसोबास गर्न आमन्त्रित गरियो, जहाँ उनीहरूले कृषिमा रूपान्तरणको लागि ठूला वन क्षेत्रहरू पाए। कम्तिमा 21 भारतीय जातीय समूहका मानिसहरु 1933  र 1966 बीचमा बसाई सरेका थिए |

1952 मा, नेपाल नागरिकता ऐन पारित गरियो जसमा ती सबै आप्रवासीहरूले कम्तीमा 5 बर्ष देशमा बसोबास गर्ने नेपाली नागरिकता प्राप्त गर्न पाउने हक थिए। नागरिकता ऐन 1963 ले आप्रवासीहरूलाई नेपाली नागरिकता प्राप्त गर्न अधिकार दियो यदि तिनीहरू नेपाली पढ्न र लेख्न सक्षम भए र व्यवसायमा संलग्न भए भने | 1981 मा भारतीय विदेश मन्त्रालयले अनुमान गरे कि भारतीय मूलका करीव 32 लाख मानिसहरु नेपालमा बसोबास गर्छन् जस मध्ये करीव 24 लाखले नेपाली नागरिकता लिएका थिए। 2006 मा, नेपाल नागरिकता ऐनलाई सन् 1990 भन्दा अगाडि जन्मेका र देशमा स्थायी रूपमा बसोबास गर्ने नेपाली नागरिकको अधिकार प्राप्त गर्ने प्रभावमा परिमार्जन गरिएको थियो। करीव 23 लाख व्यक्तिले नागरिकता प्रमाणपत्र प्राप्त गरे ! नेपालको संविधान 2015 मा प्राकृतिकीकरणबाट नेपाली नागरिकताको लागि प्रावधान समावेश गरिएको छ, जुन निम्नबाट प्राप्त गर्न सकिन्छ: 

* नेपाली मानिससँग विवाह गर्ने विदेशी महिलाहरू;

* नेपाली महिला र विदेशी पुरुषका बच्चाहरू।